/

Tumblr

/

Linkedin

Kategori: Letërsi shqipe

  • Shënime mbi metafiksionin | Gazmend Krasniqi

    rreth romanit Si shkruhet një roman dashurie Çfarë ka ndodhur nga pikëpamja e metafiksionit në romanin e parë të diptikut Si shkruhet një roman dashurie? E bëj këtë pyetje tani që teksti është publikuar dhe nuk më përket më mua. Mund ta mendoj që për lexuesin e kujdesshëm, është e dukshme se metafiksioni e përshkon si një… →

  • Përkthimi si krijim | Gazmend Krasniqi

    Gazmend Krasniqi Një problem për objektin e historisë letrare është gjuha në të cilën shkruhet poezia, edhe pse krijuesi mund t’i përkasë kombësisë shqiptare. Meqë kjo përbërëse kryesore e veprës letrare, së bashku me derivatet, është një nga elementet themelore të identitetit të saj, në rastin tonë përjashtohen shqiptarët që kanë shkruar latinisht, apo në… →

  • Çfarë është tregimi | Gazmend Krasniqi

    Çfarë është tregimi Gazmend Krasniqi Që në dekadat e para të shekullit XX, Walter Benjamin-i (1892-1940) e ka parë humbjen e terrenit nga tregimi si një pasojë e përhapjes së informacionit, pas shumëfishimit të numrit të gazetave në tregun europian. Nëse kujtojmë se ai nuk i njihte mundësitë e telefonit celular, mund të kuptojmë stadin… →

  • Koliqi në një analizë strukturaliste | Gazmend Krasniqi

    Në librin e tij “S/Z” (1970), Roland Barthes argumentoi se shënjuesit mund të grupohen në pesë kode narrative që “gërshetohen” së bashku për të formuar historinë. Kodi hermeneutik/ enigmatik dhe kodi proairetik/ veprim ofrojnë kronologjinë e brendshme të rrëfimit, Kodi semantik, simbolik dhe i referencës (kulturore) funksionojnë në nivel konotativ dhe i japin thellësi tregimit.… →

  • Si shkruhet një roman dashurie: shënime narratologjike për metafiksionin | Gazmend Krasniqi

    Gazmend Krasniqi Çfarë ka ndodhur nga pikëpamja e metafiksionit në romanin e parë të diptikut Si shkruhet një roman dashurie? E bëj këtë pyetje tani që teksti është publikuar dhe nuk më përket më mua. Mund ta mendoj që për lexuesin e kujdesshëm, është e dukshme se metafiksioni e përshkon si një fill i kuq… →

  • Mbi romanin Si shkruhet një roman dashurie | Prof. Dr. Kujtim Mani (Rrahmani)

    Gazmend Krasniqi është fanatiku i modernes dhe i postmodernës si një e pandashme; krijuesi që jetën ‘e copëtuar’ dhe të fragmentuar në mini-rrëfejza e kthen në histori artistike. Ky libër, i strukturuar si kolazh situatash e idesh që mëtojnë të lidhen rreth strumbullarit të temës së dashurisë e lumturisë, është zhvilluar si diptik dhe ka… →

  • Mbi romanin Si shkruhet një roman dashurie | Durim Taçi

    “Të mëdhenjtë telefonojnë vetëm një herë, prandaj duhet të jesh i gatshëm.  Duhet të dish të ndjehesh i lumtur”. Këtë citim nga teksti i shkrimtarit Gazmend Krasniqi e shkëputa unë dhe po jua ripropozoj në një një rikualifikim tjetër. Ka kohë që Krasniqi telefonon me kompetencë përmes teksteve të tij, si më i shquari që… →

  • Ftesa për reflektim dhe shprangosja e romanit | Përshtypje rreth librit të Gazmend Krasniqit “Një roman në dosjet e policisë” | Dr. Albert Gjoka

    “Po shkon të takohet me Rreshpjen, që të kthehet si një person i vetëm”. Çdo tekst e vendos lexuesin përballë sfidës së kuptueshmërisë, për aq kohë sa besojmë se teksti do të ndryshojë diçka, – pra që do të sjellë një vlerë të shtuar në botën tonë mendore dhe shpirtërore. Vlera e tij është e… →

  • SHËNIME LETRARE PËR KOHËN TONË | Gazmend Krasniqi

    Këto shënime eseistike trajtojnë përvojën time personale në shkrimin e poezisë dhe janë shkruar si pasthënie e vëllimit poetik Po ti, kush je. g.k.     1. Në kaq vite që Shqipëria është një vend me pluralizëm estetik dhe mendimi, a jemi aty ku kemi ëndërruar të jemi në momentet më të vështira të historisë… →

  • Po ti, kush je | Gazmend Krasniqi

    Cikël poetik HISTORI   Heshtim kur gjërat e pasqyruara në xhamat E kohës, ku kalojmë ditë rakitike, rreken t’na bindin Se përputhen me veten e tyre të dikurshme (Për shembull, silueta dhe tiku nervor). Nuk mund ta dinë sendet e vogla në ndodhi diçka                                       Netëve, kur flinim: nëse diku në një eksperiment Na ngatërruan… →